ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ- ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਲੇਖਕ ਆਏ ਤੇ ਗਏ, ਪਰ ਇੱਕ ਸ਼ਖਸ ਅਜਿਹਾ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੌਤ ਨੇ ਡਰਾਇਆ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਨੇ ਮੌਤ ਨਾਲ ਮੁਹੱਬਤ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਸ਼ਾਇਰ, ਜਿਸ ਨੇ ਲਿਖਿਆ ਸੀ ‘ਅਸਾਂ ਤਾਂ ਜੋਬਨ ਰੁੱਤੇ ਮਰਨਾ, ਮਰ ਕੇ ਬਣਨਾ ਤਾਰਾ’ ਅਤੇ ਕੁਦਰਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਇੰਨੀ ਸੱਚ ਮੰਨੀ ਕਿ ਮਹਿਜ਼ 36 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਇੱਕ ਚਮਕਦਾ ਸਿਤਾਰਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਅਸੀਂ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ ਸ਼ਿਵ ਕੁਮਾਰ ਬਟਾਲਵੀ ਦੀ। ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਦਾ ਉਹ ਚਮਕਦਾ ਸਿਤਾਰਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਦਰਦ ਨੂੰ ਸ਼ਬਦ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਪੀੜਾਂ ਨੂੰ ਗੀਤ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆ ‘ਬਿਰਹਾ ਦਾ ਸੁਲਤਾਨ’ ਆਖਦੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ ਸ਼ਿਵ ਕੁਮਾਰ ਬਟਾਲਵੀ ਦੀ। ਉਹ ਸ਼ਾਇਰ ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀ ਕਵਿਤਾ ਨੂੰ ਉਹ ਮੁਕਾਮ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣਾ ਹਰ ਕਿਸੇ ਦੇ ਵੱਸ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ। ਅੱਜ ਸ਼ਿਵ ਕੁਮਾਰ ਬਟਾਲਵੀ ਦੀ 53ਵੀਂ ਬਰਸੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਇਰੀ ਤੇ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਦੇ ਮੁਰੀਦ ਅੱਜ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ।
next post
